Eren Kaçalin
Yalnızlık, sen misin, ben mi gizlenen?
İçimdeki bir başkası tarafından izlenen?
Dört duvar mahpus, her gün suskunum
Sen mi tükendin, ben mi yorgunum?
Vurgunluk, sen misin, ben mi zırdeli?
Her gün yalandan gülerken yanarken içi?
Yüreğimin dilini koparınca birikti derdim
Sen mi bırakıldın, ben mi vazgeçildim?
Hakikat, sen misin, ben mi amansız?
Boşluğun içinde kalıp da yutulan ansız?
Kalbim, gökyüzünü ayıran ufuk gibi yırtık
Sen mi feryâd-ı figânsın, ben mi çığlık?
Karanlık, sen misin, ben mi kıskıvrak?
Işığın altında tutuşacak kadar çırçıplak?
Ağırlığını taşıyan birisi olsa mahvolurdu
Sen mi ağırbaşlısın, ben mi çocuksu?
Hürriyet, sen misin, ben mi mahkûm?
Zayıf bir yankı gibi, geri dönmedi ruhum
Büyük ümitle dualarımı yazdığım nazım
Sen mi gizlisin, ben mi anlaşılmazım?
Ölüm, sen misin, ben mi yaşamayan?
Gölgelerden ürküp geceleri aşamayan?
Görmezden gelebilsen bile gitmeyecek
Sen mi ürperensin, ben mi gözü pek?
Ayrılık, sen misin, ben mi rüyalarda?
Kararsız bırakılmış, biz ile ben arasında
Bazen dalarsın ya, o vakit anlarız gülüm
Sen mi çözüldün, ben mi düğümüm?
