Sude Naz Açıkgöz
Bu yazı, 4-5-6 Ekim 2024 tarihlerinde Rize Valimiz Sayın İhsan Selim Baydaş‘ın düzenlemiş olduğu gençlik kampında, yine kendilerinin hediyesi ile okuyup tahlil ettiğimiz Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Beş Şehir kitabının tesiri ile yazılmıştır.
Adana; çocukluğum, gençliğim, keşkelerim ama en çokta yaşanmış mutluluklarım. Adana’nın küçük bir ilçesi olan İmamoğlu’nda doğdum, gençliğim ise Mavi Bulvar’da, Güzel Yalı’da, Turgut Özal’da geçti. Mavi Bulvarda yürürken ilkbaharın ılık rüzgarını suretimde hissediyorum, özgür ve en aklı başımda halimle. O ara sokaklardan geçerken buluyorum kendimi; kulağımda şehrin yoğun gürültüsü, ellerimde mevsimin en güzel meyvesi turunç…
Güzel Yalı’da yürürken kırgın, üzgün hissediyorum, sorguluyorum içimde yaşadığım duyguları, insanlar yanımdan hızlıca geçip giderken. Turgut Özal, benim gençliğimi yaşadığım en yoğun yer dersek yalan olmaz. O zamanlar dershaneye gidiyordum; ellerimde kitaplar, kulağımda kendimi iyi hissettiğim bir müzik. Yaz ayının verdiği o telaş o heyecanlı adımlarla ilerliyorum. Hatırlıyorum da en güzel yıllarım bu sokakta geçti, şimdi oradan geçsem her bir anı beynimde koca bir kasete dönüşür.
Taş Köprü, evime giden onca yoldan en güzeli. Tarihi, güzelliği beni büyülerken çarşı da gezmekten yorulduğum da dinlendiğim durağım. Çarşı da ara sokaklarda gezerken tesadüfi bir şekilde karşıma çıkan tarihi Yağ Cami. Hatırası ile beni büyülerken her yanından geçtiğimde eskiden kurulan pazar yerleri adeta gözümde canlanır.
Adana; benim söylediğim, söylemediğim bütün güzellikleri ile benim evim. Her köşesi benim hatıralarım. Adana, kışın ayazı ile yazın ise sıcağı ile yakıp kavururken en çok ilkbaharda güzel olur benim memleketim.
