Zigon Sehpa
Gün ışığı, evin duvarlarına bir gölge gibi sinmişti. Mutfakta parlayan ışık, masanın altından çekilip giden bir suyu andırıyordu. Mutfak, kendi temposuna yetişemeyen bir atletin göğsü gibi inip kalkıyordu. Nisa’nın zihni de öyle:
