Ağırdan Aldı Tarih
yüzünü öfke yuttu gülüşleriminbuzdan alevler verdim soluduğum nefesehayat bir çocukken kabzaların ucundakırıldı dalları ağaçlarımınyuva bildi kalbimi en zengin hamleağırdan aldı tarihvuruldum bir çırpıda ey yağmurun ritmiyle ağlayan çocuk yüzlülerruhumun dehlizinde kaybolan acılarımgök/yüzümdeki